روزهای روشن پیش رو؟ کارولین بالاخره بازنشسته شده است. زندگی جدیدی پیش روی اوست: زمانی برای رسیدگی به فرزندانش، همسرش و بیش از همه، خودش. با این حال، او به زودی متوجه می‌شود که این آزادی جدید مترادف با کسالت و بی‌هودگی است؛ به‌ویژه وقتی که به عنوان هدیه تولد، عضویت در باشگاه سالمندان محله‌اش را دریافت می‌کند. او که در ابتدا تمایلی به این کار ندارد، تصمیم می‌گیرد این فرصت را امتحان کند. به طرز عجیبی، او در آنجا با افراد فوق‌العاده‌ای آشنا می‌شود، از جمله معلم جوان علوم کامپیوتر که به هیچ وجه نسبت به جذابیت‌های او بی‌تفاوت نیست. کارولین به تدریج دوباره کنترل زندگی خود را به دست می‌گیرد و جوانی دومی را تجربه می‌کند: داشتن یک معشوقه جدید، کسب تجربه‌های تازه، زیر پا گذاشتن قوانین و انجام ندادن آنچه از او انتظار می‌رود. چه کسی گفته بازنشستگی آغاز پایان است و نه یک شروع دوباره؟

ونسان هدف سوءقصد زن جوانی قرار می‌گیرد که می‌خواهد انتقام خواهرش را بگیرد. آلبرت، دوست دوران کودکی ونسان، تصمیم می‌گیرد به او کمک کند و درباره این زن تحقیق می‌کند، اما کم‌کم متوجه می‌شود که شاید ونسان آن شخصی نباشد که به نظر می‌رسد.

یک بازرس پلیس خسته و الکلی، همسرش را به خاطر یک هتل‌دار و دلال محبت سابق از دست داده است، اما با زن جوانی دوست می‌شود که اصلاً آن کسی نیست که ادعا می‌کند.

ادوارد بینه، یک فرانسوی بی‌هدف که سال‌ها در شمال آفریقا سفر کرده، با کشتی راهی بلژیک است. او در طول مسیر با سیلوی بارون آشنا می‌شود و او را به نمرود لبتوم، یک مصری ثروتمند که جواهرات گران‌بهایی به همراه دارد، معرفی می‌کند. سیلوی و نمرود با هم دوست می‌شوند و رابطه آن‌ها به عشق ختم می‌شود که حسادت ادوارد را برمی‌انگیزد. چند روز بعد، ادوارد با لباس‌های خون‌آلود به مسافرخانه‌ای که متعلق به خانم لوئیز بارون، مادر سیلوی است، می‌رود. به نظر می‌رسد نمرود پس از ورود به فرانسه در قطار کشته شده است، اما ادوارد هرگونه آگاهی از این اتفاق را انکار می‌کند. سیلوی شک دارد که ادوارد مسئول مرگ نمرود است، اما در این میان مادرش به متحد ادوارد تبدیل شده است.